Digital Download

Available

 
Tear-Up
(No One Leaves The) Fever Car

HULA Murmur

CD album | gg268
Hula were founded in Sheffield in 1981. Three members (Mark Albrow, Alan Fish and Ron Wright) lived with Stephen Mallinder (Cabaret Voltaire) and Paul Widger (They must be Russians, Clock DVA, the Box) in a villa called Hula Kula. After trying the bass players Alan Watt, Chris Brain (Tense, NOS) and Mark Brydon (Chakk, Moloko), and after the replacement of Alan Fish by Nort (both drummed for the Cabs), Hula recorded the impressive album Murmur. Ingredients like cut ups, steady rhythms, and paranoia vocals were blended together into a unique white funky sound. Murmur was the band's second album and came out on Red Rhino in 1984. This was also the time of Hula's great singles - Fever Car, Get the Habit and Walk on Stalks of Shattered Glass were all released around that time. They are all added to the album as bonus tracks here making this CD about twice as long as the original vinyl album. Remastered by Attrition's Martin Bowes and the band's own Nort. First time ever on CD! Full track list: 1. Ghost Rattle 2. Invisible 3. Delirium 4. Pleasure Hates Language 5. Tear-Up 6. Hour By Hour 7. Jump The Gun 8. Red Mirror 9. Cold Kiss 10. (No One Leaves The) Fever Car 11. In The Shoutout 12. Bats Lost.....Bloodrush 13. Hard Stripes 14. Get The Habit 15. Bad Blood 16. Walk On Stalks Of Shattered Glass. Price: € 17,-/copy incl. worldwide shipping.

Dziewięć nagrań skompletowanych na Murmur zaskakuje gęstym i nerwowym brzmieniem. Jego podstawą jest sekcja rytmiczna podająca funkowy puls, na który nakładają się świdrujące partie post-punkowej gitary (Ghost Rattle), groźne eksplozje syntezatorów (Invisible) i atonalne dźwięki fortepianu (Pleasure Hates Language). Stojący za mikrofonem Wright śpiewa jak ktoś znajdujący się na skraju załamania nerwowego, raz szepcząc, a kiedy indziej skandując czy krzycząc (Tear Up). Wszystko to uzupełniają cut-upy – czyli zapętlone głosy i dźwięki z taśmy, nadające całości charakter paranoicznego rozedrgania (Jump The Gun). (...) Z jednej strony ma ona bardziej taneczny sznyt, odwołując się do coraz modniejszego w tym czasie electro (No One Leaves The Fever Car), a z drugiej w ciekawy sposób flirtuje z dubem i jazzem, z dzisiejszej perspektywy brzmiąc jak zapowiedź trip-hopu (Bad Blood) i nu-jazzu (Get The Habit).
(Nowa Muzyka, July 2018)

Hula waren nämlich eine wichtige Band des sogenannten enOf Sheffield und diese hatten ihr legendären15 Minutes Of Fame-Höhepunkt 1986 als Vorband für Depeche Mode im Wembley Stadion! Ihre Veröffentlichungen lagen damals ja nur im Vinyl-Format vor und wurden seit den 80er Jahren auch nicht wieder neu aufgelegt. (...) So erstrahlt der Paranoia Industrial White Funk von Hula mit seiner aufpeitschenden wie fiebrigen Atmosphäre endlich wieder im neuen und trotzdem authentischen Glanz. Einerseits klingt das deutlich nach der Ära des Kalten Krieges, aber andererseits auch irgendwie hochaktuell. Zusätzlich zu den 9 Original Album-Tracks spendiert Klanggalerie noch die drei Maxis Fever Car, Get The Habit und Walk On Stalks Of Shattered Glass dazu, deren Sound gegenüber dem nervös-experimentellen Album-Material deutlich tanzbarer ausgefallen ist.
(Black Magazin, December 2018)

murmur. further progression. refined, but no less virulent. Still abrasive and tensile, but there is more space. Sounds find their path and ceiling, tracks allowed to drift. Ghost rattle levers the pot and invisible rushes the edging, switchbacked to a pointing climax. Voice and rhythm melt and stagger into the dream-state paranoia of Delirium before the hard metallic onslaught of Pleasure hates language. A barraging railroad before hitting the buffers.(...) Murmur is the most exquisite, listenable noise, perfect in just about every way and not many bands could progress beyond but Hula did.
(For All and None, February 2017)